தமிழ் நாவல்

வானத்தில் நிறம் இல்லை. காலை முழுவதும் குன்றின் மேல் படர்ந்து கிடந்த மூடுபனி இப்போது விலகியிருந்தது. ஆனால் அது விலகியதால் காற்று தெளிவாயிற்று என்று சொல்ல… Continue Reading →

அந்தக் காலை குமரிக்குன்றம் முன்புபோல் விடியலை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. Continue Reading →

அவன் வடக்கே காடுக்குள் தொடர்ந்து நடந்தான். குமரிக்குன்றத்திலிருந்து தூரம் சேர்த்துக் கொண்டே போனான். ஆனால் அந்தத் தூரம் அவனுக்குள் இருந்த உணர்வை… Continue Reading →

கல்தூண் வட்டத்தைத் தாண்டி, வடக்குச் சரிவில் ஈமரன் மெதுவாக இறங்கிக் கொண்டிருந்தான். காலை வெளிச்சம் காடுகளுக்குள் மங்கலாகப் பரவியிருந்தது. குமரிக்குன்றம்… Continue Reading →

ஈமரன் கேட்ட பதிலின் பின்னால் இன்னொரு மர்மம் மறைந்திருந்தது. குன்றத்தின் மௌனம் இப்போது ஒரு புதிய பாதையைத் திறக்கிறது… Continue Reading →

குமரிக்குன்றம் அத்தியாயம் 10-ல், குமரிக்குன்றம் நிச்சயம் கேட்கும் என்ற புதிய திருப்பத்துடன் தமிழ் காவிய தொடர்கதை தொடர்கிறது. Continue Reading →

ஈமரன் பள்ளத்திலிருந்து உடனே நகரவில்லை. மூன்று உருவங்களும் வழி விட்டு விலகிய பிறகும், அந்த இடத்தில் இருந்த அமைதி உடனே கலைந்து போகவில்லை. மாலை வெளிச்சம்… Continue Reading →

காலை விடிய வெகு நேரம் எடுத்தது, மெதுவாக—மிக மெதுவாக—மலைச்சரிவுகளில் பரவியிருந்த கற்களுக்கும் இலைகளுக்கும் இடையிலான இடைவெளிகளில் பரிதியின் கதிர்கள்… Continue Reading →

ஈமரன், விடை சொல்லாமல் அரவானை விட்டு வெளியேறினான். மூடிய கதவுகளும் பழக்கப்பட்ட சுவர்களும் தரும் பாதுகாப்புக்குள் அந்தக் கிராமம் அமைதியாக உறங்கிக்… Continue Reading →

கூட்டம் கலைந்த நேரம், பரிதியின் ஒளி மெதுவாகக் மங்கத் தொடங்கி அரவான் கிராமத்தின் மேலே மெல்லிய போர்வை போலப் படிந்திருந்தது. பரிதியின் கிரணங்கள் வலு இழந்து… Continue Reading →